*************************************************************************
แจกฟรี โค้ดเมาส์ โค้ดแต่งhi5 **********************************เพลงของพวกเรา*****************************************
เรื่องมหัศจรรย์ (My Miracle) - Lula

ครูในดวงใจ

ปาเจราจริยา โหติ คุณุตตะรานุสาสะกา

ปากกาหัวใจเขียนชื่อครูไว้บูชา

จารึกพระคุณสูงค่าผู้นำวิชามาให้

เป็นศิษย์มีครู จึงยืนสูงอย่างผู้มีชัย

คุณครูชี้นำทางใจ จึงทำให้ศิษย์มีวันนี้

ภาพครูแสนดี ยังติดตรึงที่ดวงใจ

เป็นคนผู้มีแต่ให้ มีใจสู้งานเต็มที่

รักศิษย์ทุกคน ไม่เคยบ่นจนหรือมั่งมี

จับชอล์กเขียนคุณความดี จับมือชี้คุณธรรม

ครูทำงานหนัก แต่ก็รักศักดิ์ศรี

พอใจสิ่งที่ตนมี เป็นพิมพ์ดีให้ลูกศิษย์จำ

ทุกเส้นทางสู้ ศิษย์ยึดครูนั้นเป็นผู้นำ

คำสอนทุกอย่างจดจำ ทุกการกระทำเรียนรู้

ปากกาหัวใจ เขียนชื่อครูไว้บูชา

บันทึกความดีสูงค่า นำมาเป็นแนวทางสู้

สังคมวุ่นวาย ขอส่งใจมายืนข้างครู

ครูยัง สังคมจึงอยู่ ศิษย์เชิดชูครูในดวงใจ

เพลง : พระคุณที่สาม

ครูบาอาจารย์ที่ท่านประทานความรู้มาให้ อบรมจิตใจให้รู้ผิดชอบชั่วดี
ก่อนจะนอนสวดมนต์อ้อนวอนทุกที ขอกุศลบุญบารมีส่งเสริมครูนี้ให้ร่มเย็น
ครูมีบุญคุณจึงขอเทิดทูนเอาไว้เหนือเกล้า ท่านสั่งสอนเราอบรมให้เราไม่เว้น
ท่านอุทิศไม่คิดถึงความยากเย็น สอนจนรู้จัดเจนเฝ้าเน้นเฝ้าแนะมิได้อำพราง
พระคุณที่สามงดงามแจ่มใสแต่ว่าใครหนอใคร เปรียบเปรยครูไว้ว่าเป็นเรือจ้าง
พลาดจากความจริงยิ่งคิดยิ่งเห็นว่าผิดทาง มีใครไหนบ้างแนะนำแนวทางอย่างครู
บุญเคยทำมาแต่ปางใดๆ เรายกให้ท่าน ตั้งใจกราบกรานระลึกคุณท่านกตัญญู
โรคและภัยอย่าหมายแผ่วพานคุณครู ขอกุศลบุญคุณค้ำชูให้ครูเป็นสุขชั่วนิรันดร์
ให้ครูเป็นสุขชั่วนิรันดร์

เพลง : สิบนิ้วประนม

สิบนิ้วประนมก้มลงน้อมไหว้คุณครู ครูเหมือนตราชูที่ยืนอยู่ในยุติธรรม
ศิษย์นี้ยังตรึงใจและจดจำ คุณครู นั้นเพียรพร่ำ แนะนำพร่ำสอนเรื่อยมา
วันหมุนเวียนไปแต่ใจมิอาจแปรผัน คุณนับอนันต์ที่ท่านสร้างยังฝังอุรา
ศิษย์นี้ยังตรึงใจและตรึกตรา คุณครูนั้นเลอค่าสูงยิ่งกว่าสิ่งเทียมใดใด
ลูกขอพระองค์ที่ทรงเมตตา เชิญเสด็จมาอวยพรให้ท่านสุขใจ
แม้นท่านคิดการณ์และหวังสิ่งใด ขอจงได้ดังใจที่ท่านคิดมั่น
สิบนิ้วประนมต่างเทียนที่จุดบูชา พรพระจงพาครูของข้าได้มีสุขสันต์
คลาดแคล้วโรคานานับอนันต์ พรดีทั้งโลกันต์บันดาลให้ท่านดังใจนึกเทอญ

เพียงคำเดียว

ใครเล่าเอยที่เคยตักเตือน คำน้อยไม่เคยเชือดเฉือนให้สะเทือนหัวใจ

ใครเล่าเอยที่เคยห่วงใย กลัวเราจะเรียนไม่ไหวยามเราร้างไกลตำรา

ใครเล่าเอยที่เคยฟูมฟัก คอยชี้ชวนเรายิ่งนักให้เรารักวิชา

เพียรเฝ้าคอยห่วงเราเรื่อยมา ใครนะใครกันเล่าหนาเรียกหายามเราขาดเรียน

มีหลายคราที่เคยแม้ท่านจะเอ่ย เปรียบเปรยโทษเฉยความเพียร

เรายิ่งกลับสุดเซียนทุกวันหนีเรียน ท่านเพียรจนเราอดสู

ใครเล่าเอยที่ใจดังพระ เพียรสอนด้วยความมานะไม่เคยละเอ็นดู

เพียงคำเดียวถ้าเปรยก็รู้ คำเดียวคำนั้นโก้หรูก็...ครู... ยังไงเล่าเอย